خورشید درین حرم وضو می گیرد گل در حرم تو آبرو می گیرد
مهتاب به پابوسی تو چون آید با دیدن گنبد تو رو می گیرد
نقاره ها از اوج مناره وزیده اند مردم صدای آمدنت را شنیده اند
زیباتر از همیشه شد آستان تو آقا،چقدر ریسه برایت کشیده اند
در حسینیه تو برگ براتم دادند
وسط سینه زنی بود نجاتم دادند
مرده ای بیش نبودم که به دستور شما
تا مسیحا بشوم آب فراتم دادند
تا که احرام ببندم به منای تو حسین (ع)
رخت مشکی تو اندر عرفاتم دادند
رو گرفتی که نبینی عرق سائل را
با دو دست کرمت جلوه به ذاتم دادند
با همین قطره اشکی که ندارم آقا
سیئه دادم و سیل حسناتم دادند
نام تو زینت دنیاست اباعبدالله
نمک زندگی ماست اباعبدالله
جواد حیدری
بساط گریه برای دلم فراهم بود
یکی کنار حسینیه چاووشی می خواند
اگر خطا نکنم صدای آدم بود
فرشته منتظر دستمال اشکم بود
زمان خلقتمان اول محرم بود
در آن حسینیه ای که خود خدا هم بود
علی اکبر لطیفیان
تبلیغات 


